Dikkat: BU EVDE GIREV VAR !

​Mahallemizin dev tekstil fabrikası, o yüzlerce kişinin ekmek yediği koca bina, bir sabah aniden sessizliğe büründü. Kapısında dev bir afiş , sokağa kurulan gırev çadırı: “BU İŞ YERİNDE GREV VAR!”

​Bizimki de camdan bakarken görmüş tabii. Heyecanla yanıma koştu, sanki fabrikada grev değil de bahçede indirimli satış başlamış gibi bir enerjiyle: “Bu nedir? Neden orada çadır kurmuşlar?” diye sordu. Başta “Hobi bahçesi yapıyorlar hanım,” diye geçiştirmeye çalıştım ama sosyal demokrat damarım tuttu bir kere, başladım anlatmaya: “İşçiler haklarını arıyor, toplu sözleşme, insanca yaşam…” falan derken…
​O an gözlerinde bir şimşek çaktı.

​İşte o an anladım ki, ben aslında kendi ayağıma sıkıyorum. Eşim, fabrikanın kapısındaki o pankarta bakarken aslında mutfaktaki bulaşıkları, ütü bekleyen gömlekleri ve bitmek bilmeyen “Akşama ne yiyeceğiz?” sorularını düşünüyormuş.

​Ev Kadınlarının Sendikası: “Mutfak-İş”

​Soru pat diye geldi: “Peki, bu grev evlerde de geçerli mi? Bizim de böyle bir hakkımız olmalı mı?”
​Buyurun cenaze namazına! Olayı Mısır’daki imalat stratejilerine, küresel ekonomiye çekmeye çalıştım ama nafile. Kadın haklı; sigortası yok, mesaisi 7/24, tatili yok, ikramiyesi ise sadece bayramlarda elini öpen çocuklar.

​Eğer bu düşünce akımı mahalleye yayılırsa vay halimize! Düşünsenize:
​Sabah uyanıyorsunuz, mutfak kapısında “Bu Mutfakta Lokavt Var” yazısı.
​Çay demlenmemiş, peynir zeytin tabağa girmemiş.

​Salonda bir çadır kurulmuş, eşiniz elinde megafonla: “Her gün taze ekmek, insanca ütüleme şartları!” diye slogan atıyor.

​Mısır’a mı Kaçsak, Masaya mı Otursak?

​Fabrika sahibi baktı işler zor, “Ben Mısır’a gidiyorum,” deyip fabrikayı kapatmış. Ama bizim öyle bir şansımız da yok. Evdeki otoriteyi Mısır’a taşıyacak halimiz yok ya!

​Sosyal demokratlık güzel şey, hak aramak kutsal… Ama grev gözcüsü olarak kendi eşinizi boynunda mutfak önlüğü ve terliklerle kapının önünde nöbet tutarken görmek, sanırım “ev reisliği” kariyerimizin en büyük sınavı olacak.

​Buradan tüm beylere sesleniyorum:

Eğer karşı binanızda bir grev başlarsa, eşinize “Bunlar hep dış güçlerin oyunu” deyin, “İşçiler aslında piknik yapıyor” deyin, ama sakın “Hakkını arıyorlar” demeyin. Çünkü o hak arama mücadelesi dönüp dolaşıp akşam yemeğindeki taze fasulyeye dayanıyor.

​Yakında bizim evde de toplu sözleşme görüşmeleri başlarsa şaşırmayın. Masadaki ilk maddem belli: “Pazar günleri bulaşıklar koca yıkar diye başlayan maddelerle her an karşılaşabiliriz . ..