GEÇMİŞİN AĞIR YÜKÜNDEN ORTAK GELECEĞE ; ‘ Silahların Susması ve Kalıcı Barış “

Yarım asra yaklaşan çatışma ve terör dönemi, bin yıldır bu topraklarda kader birliği yapmış insanımıza ağır bedeller ödetmiştir. Bir dönem hâkim olan ayrıştırıcı “ya sev ya terk et” anlayışı, baskılar, sürgünler ve siyaset kanallarının tıkanması; sorunu çözmediği gibi toplumsal hafızada derin yaralar açmıştır.

Bu toprakların her mahallesinde her köyünde bir şehit cenazesi gelmiş çok ağır bedeller ödenmiş çok yuvalar dağılmış ama buna rağmen barışın hakim kırılması için bir kesim insanların bağrına taş basması bir kısım insanların elini taşın altına koyması lazım.

Değil yarım asır Bin yıl daha bu topraklarda insanlar birbiriyle savaşırsa bir gün aklı selim hür vicdan ve hak galip gelecek nihayetinde insanlar barışın temelini atmak için birbirleriyle empati kurup doğru çizgide anlaşacaklardır.

Bugün gelinen noktada silahların susması ve barış iradesi, aklı ve vicdanı olan herkesin desteklemesi gereken tarihsel bir eşiktir. Güvenlik politikalarının ayrıştırıcı değil; insanı, adaleti ve hakları merkeze alan akılcı bir çizgiye çekilmesi artık elzemdir.

Barış, Demokrasi ve Anayasal Garanti

Silahların devreden çıkması; ülkede demokrasinin genişlemesine, kaynağın güvenlik yerine üretime ve refaha aktarılmasına imkân sağlayacaktır. Ancak bu sürecin kalıcı olması ve geçmişteki hataların tekrarlanmaması için atılan adımların anayasal güvence altına alınması şarttır. Hak, özgürlük ve toplumsal barış iktidarların veya konjonktürün inisiyatifine bırakılamaz; devletin temel niteliği ve hukukun sarsılmaz bir garantisi haline getirilmelidir.

Bin yıllık kardeşlik ve vefa hukuku; ancak geçmişin acılarıyla yüzleşip, eşit yurttaşlığı ve barışı anayasa ile taahhüt altına alarak geleceğe taşınabilir.